Περπατώντας στην ανατολική πλαγιά του Υμηττού υπάρχουν απομεινάρια από ασβεστοκάμινα, που αξιοποιούσαν τα ασβεστολιθικά πετρώματα του βουνού και λειτουργούσαν μέχρι το 1950 περίπου. Πρόκειται για απλές κατασκευές που εκμεταλλεύονταν το ανάγλυφο της περιοχής και με λίγο σκάψιμο και χτίσιμο έφτιαχναν μια «οικοδομική επιχείρηση», μια μονάδα που έφτιαχνε ασβέστη για το χτίσιμο της Αθήνας και παρείχε μεροκάματο στους ασχολούμενους.

Τις προάλλες ο αδελφός μου περπάτησε τα μέρη και φωτογράφισε τα καμίνια, βρήκε δέκα απ’ αυτά, τα οποία καταρρέουν και τα καταπίνει το δάσος επειδή κανείς δεν νοιάζεται. Κι αν πάει κάποιος να τραβήξει ένα πεύκο [που έχει πέσει πάνω στο καμίνι και το γκρεμίζει και το θάβει], το πιο πιθανό είναι να βρει το μπελά του από τους πρώιμους «προστάτες» του δάσους.

Μέχρι η δουλειά να γίνει σωστά, να μετρήσουμε διαστάσεις και να τα σημαδέψουμε με συντεταγμένες στον χάρτη και να χαράξουμε μια διαδρομή, ανέβασα μερικές φωτογραφίες να τις δείχνω κάπου, να δω αν υπάρχει ενδιαφέρον κι από άλλους και αν μπορούν να αναλάβουν να αναδείξουμε αυτές τις ομορφιές, γιατί κι εμείς μεγαλώσαμε… περπατώ στις πλαγιές του Υμηττού από το 1965…